شعر پرهای زمزمه سهراب سپهری

شعر پرهای زمزمه سهراب سپهری

شعر پرهای زمزمه سهراب سپهری

 

مانده تا برف زمين آب شود

مانده تا بسته شود اين همه نيلوفر وارونه چتر

ناتمام است درخت

زير برف است تمنای شنا كردن كاغذ در باد

و فروغ تر چشم حشرات

و طلوع سر غوك از افق درك حيات.

مانده تا سينی ما پر شود از صحبت سنبوسه و عيد.

در هوايی كه نه افزايش يك ساقه طنينی دارد

و نه آواز پری می رسد از روزن منظومه برف

تشنه زمزمه ام

مانده تا مرغ سر چينه هذيانی اسفند صدا بردارد.

پس چه بايد بكنيم

من كه در لخت ترين موسم بی چهچه سال

تشنه زمزمه ام

بهتر آن است كه برخيزيم

رنگ را بردارم

روی تنهايی خود نقشه مرغی بكشم.

 

 

کتاب‌های سهراب سپهری را از دست ندهید:

 

کتاب‌های سهراب سپهری

 

هشت کتاب سهراب سپهری
هشت کتاب سهراب سپهری

 

کتاب از مصاحبت آفتاب
کتاب از مصاحبت آفتاب

 

 

 

شعر پرهای زمزمه سهراب سپهری
پرهای زمزمه
پرهای زمزمه سهراب سپهری
شعر پرهای زمزمه سهراب
مانده تا برف زمین آب شود
مانده تا برف زمین
مانده تا برف
مانده تا صحبت
مانده تا سینی ما پر شود
مانده تا سینی ما
شعر مانده تا صحبت سمبوسه و عید
مانده تا بسته شود این همه نیلوفر چتر
مانده تا بسته شود این همه نیلوفر وارونه چتر
بهتر آن است که برخیزم
بهتر آنست که برخیزم
رنگ را بردارم سهراب
روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشم
روی تنهایی خود نقشه
شعر روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *