وزیر فرهنگ ای جسم فضل و جان ادب

وزیر فرهنگ ای جسم فضل و جان ادب

  • شعر وزیر فرهنگ ای جسم فضل و جان ادب ملک الشعرا بهار 

    گله از وزیر فرهنگ

     

    وزیر فرهنگ ای جسم فضل و جان ادب

    کز اصطناع تو معمور شد جهان ادب

     

    ز زخم حادثه‌، لطف تو شد حصار هنر

    به ‌جاه و مرتبه‌، عهد تو شد ضمان ادب

     

    ز نیروی خردت سبز، مرغزار علوم

    ز رشحهٔ هنرت تازه‌، بوستان ادب

     

    تو را سزد که کنی خانهٔ ادب آباد

    که از سلالهٔ فضلی و خاندان ادب

     

    شگفت نیست که نیروی رفته باز آید

    ز اهتمام تو در جسم ناتوان ادب

     

    تو نیک دانی در کشوری که مردم آن

    همی ندارند از صد یکی نشان ادب

     

    اگر ز اهل ادب قدر دانیئی نشود

    بر او فتد ز پی و پایه خان و مان ادب

     

    عنایت تو اگر دیده‌بانئی نکند

    ز عجز دود برآید ز دودمان ادب

     

    مرا تو نیک‌شناسی که بوده‌ام یک عمر

    به نظم و نثر در این خانه قهرمان ادب

     

    ز گوشه‌های جهان بانگ زه به گوش رسد

    چو من به کلک هنر برکشم کمان ادب

     

    به کار علم و ادب رنج برده‌ام سی سال

    ولی نخورده‌ام البته هیچ نان ادب

     

    پی اطاعت شه نک قریب ده سال است

    که جای کرده‌ام اندر پس دکان ادب

     

    بلی چو یافت شهنشاه پهلوی که بود

    به طبع بنده دفین گنج شایگان ادب

     

    مثال داد که از کار مجلس شورا

    کناره گیرد و پوید به شارسان ادب

     

    ز لطف خسرو ایران زمین بهار اینک

    شد از مغاک سیاست بر آسمان ادب

     

    به اوستادی دارالمعلمین لختی

    به جد و جهد کمر بست بر میان ادب

     

    از آن سپس پی تصحیح نامه‌های کهن

    ز کلک من به ره افتاد کاروان ادب

     

    کتاب مجمل و تاربخ سیستان هر یک

    چو تاج گشت مکلل به بهرمان ادب

     

    هم از جوامع عوفی وترجمهٔ طبری‌

    نهاد کلک من آثار جاودان ادب

     

    چهار دور به شورای عالی فرهنگ

    نثار کرد رهی نقد رایگان ادب

     

    چهار سال به دانشسرای عالی نیز

    نهاد سر ز ارادت بر آستان ادب

     

    تو واقفی که در این قرن چون بهار نداشت

    کسی به لفظ دری قوت بیان ادب

     

    چه ‌مایه خون‌جگرخورد تا که گشت امروز

    به دهر شهره علی‌رغم دشمنان ادب

     

    به نظم و نثر دری فالق و به تازی چیر

    به پهلوی و اوستاست پهلوان ادب

     

    به ‌صرف و نحو و معانی و اشتقاق لغات

    جز او که باشد امروزه ترجمان ادب

     

    به‌ شرق و غرب، سخن‌های من به تحفه برند

    کجا برند ازبن ملک ارمغان ادب

     

    ز علم سبک‌شناسی کسی نبود آگاه

    شد این علوم ز من شهره در جهان ادب

     

    نگاه کن به مقالات من که هریک هست

    به فن پرورش اجتماع‌، جان ادب

     

    بود یکی ز صد آثار من (‌تطور نثر)

    که کس نیافت چنین گوهری ز کان ادب

     

    رواست گر فضلایش به سینه نصب کنند

    که هست تازه‌ترین گل ز گلستان ادب

     

    کسی که خلق به استادیش یقین دارند

    ز جور قانون افتاده در گمان ادب

     

    ز بی‌اساسی قانون دکتری گردید

    بهار دانشم آشفته زین خزان ادب

     

    جزای آن که به سالی معین اندرکار

    نبوده‌ام‌، ز کفم شد برون عنان ادب

     

    کسی که فخر به شاگردی بهار نمود

    شد اوستاد و برآمد به نردبان ادب

     

    ببین به کار تقاعد که خنجر ستمش

    درید چرم و برآمد به استخوان ادب

     

    بهار ماند به مزدوری ار چه داشت به کف

    هزار مرسله از گوهر گران ادب

     

    کنون به ذلت مزدوربم رها نکنند

    دربغ و درد که کس نیست پشتوان ادب

     

    به‌سال شانزده افزوده گشت ساعت درس

    به مدرسی که نشینند دکتران ادب

     

    بماند اجرت درس علاوه تا امسال

    که با ستارهٔ کیوان بود قران ادب

     

    تو واقفی که بباید، به‌ساعتی زبن درس

    هزار غوص به دریای بیکران ادب

     

    ولی چه سودکه ننهد مدیر باز نشست

    میان بی‌ادبی فرقی و میان ادب

     

    به هر که شعر تراشد ادیب نتوان گفت

    که بس فراخ بود عرصهٔ جهان ادب

     

    بسی مکانت و بسیار منزلت باید

    کراست قلب و زبان‌، منزل و مکان ادب

     

    روا مدار که گردد ذلیل هر دجال

    کسی که هست به‌حق صاحب‌الزمان ادب

     

     

    مطالب بیشتر در:

    ملک الشعرا بهار

     

    شعر مشروطه

     

    وزن شعر: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

     

    قالب شعر: قصیده

     

    پیشنهاد ویژه برای مطالعه 

    بگرفت شب ز چهرهٔ انجم نقاب‌ها

    9 جمله معروف سربازان سالامیس خاویر سرکاس – تکه کتاب

    دانلود آهنگ عاشقانه

    به سر بنهاد احمدشاه دیهیم کیانی را

     

    در صورتی که در متن بالا، معنای واژه‌ای برایتان ناآشنا می‌آمد، می‌توانید در جعبه‌ی زیر، آن واژه را جستجو کنید تا معنای آن در مقابلش ظاهر شود. بدیهی‌ست که برخی واژه‌ها به همراه پسوند یا پیشوندی در متن ظاهر شده‌اند. شما باید هسته‌ی اصلیِ آن واژه را در جعبه جستجو کنید تا به نزدیک‌ترین پاسخ برسید. اگر واژه‌ای را در فرهنگ لغت پیدا نکردید، در بخش دیدگاه‌ها گزارش دهید. با سپاس از همکاری شما.

    جستجوی واژه

    لیست واژه‌ها (تعداد کل: 36,098)

    آ

    (حر.) «آ» یا «الف ممدوده» نخستین حرف از الفبای فارسی ؛ اولین حرف از حروف ابجد، برابر با عدد "۱".


     

    وزیر فرهنگ ای جسم فضل و جان ادب

    شعری که خواندیم به این شکل شروع شد: «وزیر فرهنگ ای جسم فضل و جان ادب کز اصطناع تو معمور شد جهان ادب ز زخم حادثه‌، لطف تو شد حصار هنر به ‌جاه و مرتبه‌، عهد تو شد ضمان ادب» آیا با این سطرها برای شروعِ این شعر موافق هستید؟ به نظر شما غیر از این شروع نیز می‌توانستیم شروعِ دیگری داشته باشیم و شعر از چیزی که حالا هست جذاب‌تر و زیباتر باشد؟ به طور یقین ملک الشعرا بهار که از شاعران مهم دوره مشروطه است دیدگاه و دلایلِ خاص خودش را برای این شروع داشته است، به نظر شما چرا این سطر ها را برای شروع شعر انتخاب کرده؟ شما اگر جای ملک الشعرا بهار  بودید، این شعر را چگونه شروع می‌کردید؟ و به جای سطر های پایانی یعنی :«بسی مکانت و بسیار منزلت باید کراست قلب و زبان‌، منزل و مکان ادب روا مدار که گردد ذلیل هر دجال کسی که هست به‌حق صاحب‌الزمان ادب» از چه سطر هایی استفاده می‌کردید؟

    شعر گله از وزیر فرهنگ ملک الشعرا بهار

    دیدگاه خودتان را در بخش دیدگاه‌ها برای شعر گله از وزیر فرهنگ ملک الشعرا بهار بنویسید. اگر از شعر لذت برده‌اید، بنویسید که چرا لذت برده‌اید و اگر لذت نبرده‌اید، دلیل آن را بنویسید.

    اگر نقد یا پیشنهادی برای سایت دارید، به گوش جان می‌شنویم.

    اگر عکس‌نوشته‌ای با این شعر درست کرده‌اید، در بخش دیدگاه‌ها اضافه کنید تا با نام خودتان منتشر شود.

    پیشنهاد می‌کنیم، این شعر را با صدای خودتان ضبط کنید و در بخش دیدگاه، فایل صدایتان را اضافه کنید تا در سایت منتشر شود.

    به مطلب امتیاز دهید!

    میانگین امتیازات ۵ از ۵

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *