آبتنی

شعر آبتنی فروغ فرخزاد

Loadingذخیره در لیست علاقه‌مندی

شعر آبتنی فروغ فرخزاد

 

لخت شدم تا در آن هوای دل انگیز
پیکر خود را به آب چشمه بشویم

وسوسه می ریخت بر دلم شب خاموش
تا غم دل را به گوش چشمه بگویم

آب خنک بود و موجهای درخشان
ناله کنان گرد من به شوق خزیدند

گویی با دست های نرم و بلورین
جان و تنم را به سوی خویش کشیدند

بادی از آن دورها وزید و شتابان
دامنی از گل به روی گیسوی من ریخت

عطر دلاویز و تند پونهٔ وحشی
از نفس باد در مشام من آویخت

چشم فروبستم و خموش و سبکروح
تن به علف های نرم و تازه فشردم

همچو زنی که غنوده در بر معشوق
یکسره خود را به دست چشمه سپردم

روی دو ساقم لبان مرتعش آب
بوسه زن و بی قرار و تشنه و تب دار

ناگه در هم خزید … راضی و سرمست
جسم من و روح چشمه سار گنه کار

Picsart 22 11 29 00 14 09 774 KhiufDRqyjJiPyn84qOb8Oj5g4duiGlp
Latest posts by بهار (see all)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

The maximum upload file size: 20 مگابایت. You can upload: image, audio, video, document, spreadsheet, interactive, text, archive, code, other. Drop file here

chat