غروب سیارود

شعر غروبِ «سيارود» احمد شاملو

شعر غروبِ «سيارود» احمد شاملو

 

می‌چکد سمفونیِ شب
آرام
روی دلتنگیِ خاموشِ غروب.

مغرب
از آتشِ افسرده‌ی روز
بی‌صدا می‌سوزد.

می‌برد نغمه‌ی دلتنگی را
بادِ جنوب
تا کند زمزمه بر بامِ هوا.
نیست حرفی به لبانش
لیکن
مانده با خامُشی‌اش مطلب‌ها.

می‌پرد موج‌زنان بازمی‌آید به فرود
همچون آن سایه‌ی لغزانِ شب‌کور،
هی‌هیِ چوپان
از دور.

می‌خزد مار
چون آن جاده‌ی پیچانِ چون مار.
در سراشیبیِ غوغاگرِ رود.

بی‌که از خیمه‌ی رازش به‌درآید
وه که می‌خواند
جنگل
چه به‌شور!

۱۳۳۸

 

WhatsApp Image 2022 09 03 at 5.56.02 PM 1

WhatsApp Image 2022 09 03 at 5.56.48 PM 1

 

همچنین بخوانید:

 

پیشنهاد ویژه برای احمد شاملو:

شعر باغ آینه احمد شاملو

شعر شعری که زندگی ست احمد شاملو

شعر عشق عمومی احمد شاملو

شعر تو را دوست می دارم احمد شاملو

 

 

پیشنهاد ویژه برای شما:

گلچین اشعار عاشقانه ی فروغ فرخزاد

شعر صدای پای آب سهراب سپهری

شعر مسافر سهراب سپهری

شعر ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد فروغ فرخزاد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

The maximum upload file size: 20 مگابایت. You can upload: image, audio, video, document, spreadsheet, interactive, text, archive, code, other. Drop file here