شعر شب تنهایی خوب سهراب سپهری

شعر شب تنهایی خوب سهراب سپهری

شعر شب تنهایی خوب سهراب سپهری

 

گوش كن ، دورترين مرغ جهان مي خواند

شب سليس است، و يكدست ، و باز

شمعداني ها

و صدادارترين شاخه فصل ، ماه را مي شنوند

پلكان جلو ساختمان ،

در فانوس به دست

و در اسراف نسيم ،

گوش كن ، جاده صدا مي زند از دور قدم هاي ترا.

چشم تو زينت تاريكي نيست.

پلك ها را بتكان ، كفش به پا كن ، و بيا.

و بيا تا جايي ، كه پر ماه به انگشت تو هشدار دهد

و زمان روي كلوخي بنشيند با تو

و مزامير شب اندام ترا، مثل يك قطعه آواز به خود جذب كنند.

پارسايي است در آنجا كه ترا خواهد گفت :

بهترين چيز رسيدن به نگاهي است كه از حادثه عشق تر است.

 

 

 

کتاب‌های سهراب سپهری را از دست ندهید:

 

کتاب‌های سهراب سپهری

 

هشت کتاب سهراب سپهری
هشت کتاب سهراب سپهری

 

کتاب از مصاحبت آفتاب
کتاب از مصاحبت آفتاب

 

 

شعر شب تنهایی خوب سهراب سپهری
معنی شعر شب تنهایی خوب سهراب سپهری
شعر شب تنهایی
شعر شب تنهایی خوب سهراب
شعر شب تنهایی من سهراب سپهری
شعر شب تنهایی غربت
شعر شب تنهایی
شعر شب و تنهایی
شعر شب تنهاییم
گوش کن دورترین مرغ جهان
گوش کن
گوش کن جاده صدا میزند از دور
گوش کن جاده صدا میزند
گوش کن جاده صدا می زند از
گوش کن جاده صدا
شعر گوش کن جاده صدا میزند
پلک ها را بتکان
شعر گوش کن جاده صدا می زند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *