از-همه-عالم-کران-خواهم-گزید-خاقانی

از همه عالم کران خواهم گزید – ۹۲

Loadingذخیره در لیست علاقه‌مندی
  • شعر از همه عالم کران خواهم گزید خاقانی – قصیده ۹۲

    در بیان عشق و گوشه نشینی و ستایش عصمة الدین خواهر منوچهر

     

     

    از همه عالم کران خواهم گزید

    عشق دل جویی به جان خواهم گزید

     

    دولت یک روزه در سودای عشق

    بر همه ملک جهان خواهم گزید

     

    آفتابی از شبستان وفا

    بی‌سپاس آسمان خواهم گزید

     

    چشم من دریای گوهر هست لیک

    گوهری بیرون از آن خواهم گزید

     

    داستان شد عشق مجنون در جهان

    از جهان این داستان خواهم گزید

     

    هر کجا زنبور خانهٔ عاشقی است

    جای چون شه در میان خواهم گزید

     

    دوست با درد وفا خواهم گرفت

    تیغ در خورد میان خواهم گزید

     

    گرچه غدر دوستان از حد گذشت

    هم وفای دوستان خواهم گزید

     

    کبک مهرم کز قفس بیرون شوم

    هم قفس را آشیان خواهم گزید

     

    با خیال یار ناپیدا هنوز

    خلوتا کاندر نهان خواهم گزید

     

    من کنم یاری طلب هرگز مدان

    کز طلب کردن کران خواهم گزید

     

    این طلب بی‌خویشتن خواهم نمود

    این رطب بی‌استخوان خواهم گزید

     

    گر نیابم یار باری بر امید

    هم نشین غم نشان خواهم گزید

     

    گر ز نومیدی شوم مجروح دل

    محرمی مرهم رسان خواهم گزید

     

    گوشه‌ای از خلق و کنجی از جهان

    بر همه گنج روان خواهم گزید

     

    زیر این روئین دژ زنگار خورد

    هر سحر گه هفت خوان خواهم گزید

     

    دیدم این منزل عجب خشک آخور است

    از قناعت میزبان خواهم گزید

     

    در بن دژ چون کمین گاه بلاست

    از بصیرت دیدبان خواهم گزید

     

    بر در این هفت ده قحط وفاست

    راه شهرستان جان خواهم گزید

     

    نیست در ده جز علف خانه بدان

    کز علف قوت روان خواهم گزید

     

    چون به بازار جوان مردان رسم

    در صف لالان دکان خواهم گزید

     

    بر دکان قفل گر خواهم گذشت

    قفلی از بهر دهان خواهم گزید

     

    چون مرا آفت ز گفتن می‌رسد

    بی‌زبانی بر زبان خواهم گزید

     

    گر چه گم کردم کلید نطق را

    مدح بلقیس زمان خواهم گزید

     

    ورچه آزادم ز بند هر غرض

    مهر شاه بانوان خواهم گزید

     

    عصمة الدین شاه مریم آستین

    کآستانش بر جنان خواهم گزید

     

    گوهر کان فریدون ملک

    کز جوار او مکان خواهم گزید

     

    بارگاهش کعبهٔ ملک است و من

    قبله‌گاه از آستان خواهم گزید

     

    آسمان ستر و ستاره رفعت است

    رفعتش بر فرقدان خواهم گزید

     

    آسیه توفیق و ساره سیرت است

    سیرتش بر انس و جان خواهم گزید

     

    رابعه زهد و زبیده همت است

    کزدرش حصن امان خواهم گزید

     

    حرمت از درگاه او خواهم گرفت

    گوهر اصلی زکان خواهم گزید

     

    یک سر موی از سگان در گهش

    بر هزبر سیستان خواهم گزید

     

    خاک پای خادمانش را به قدر

    بر کلاه اردوان خواهم گزید

     

    شاه انجم خادم لالای اوست

    خدمت لالاش از آن خواهم گزید

     

    گنج بخشا یک دو حرف از مدح تو

    بر سه گنج شایگان خواهم گزید

     

    گر به خدمت کم رسم معذور دار

    کز پی عنقا نشان خواهم گزید

     

    سرپرستی رنج و خدمت آفت است

    من فراق این و آن خواهم گزید

     

    سال‌ها رای ریاضت داشتم

    از پس دوری همان خواهم گزید

     

    پیل را مانم که چون جستم ز خواب

    صحبت هندوستان خواهم گزید

     

    خفته بودم همتم بیدار کرد

    این ریاضت جاودان خواهم گزید

     

    گر به زر گویمت مدح، آنم که بت

    بر خدای غیب‌دان خواهم گزید

     

    کافرم دان گر مدیح چون توئی

    بر امید سوزیان خواهم گزید

     

    در دعای حضرت تو هر سحر

    آفرین از قدسیان خواهم گزید

     

     

     

     

    شعر در بیان عشق و گوشه نشینی و ستایش عصمة الدین خواهر منوچهر خاقانی

    البته نام اصلی این شعر «در بیان عشق و گوشه نشینی و ستایش عصمة الدین خواهر منوچهر» است که توسط خاقانی، شاعر و قصیده‌سرای بزرگ ما، نوشته شده. این شعر این گونه آغاز می‌شود: «از همه عالم کران خواهم گزید».

     

    از آرشیوهای مشابه دیدن کنید:

    خاقانی قالب: قصیده وزن شعر: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

     

    در صورتی که در متن بالا، معنای واژه‌ای برایتان نا آشنا می‌آمد، می‌توانید در جعبه‌ی زیر، آن واژه را جستجو کنید تا معنای آن در مقابلش ظاهر شود. بدیهی‌ست که برخی واژه‌ها به همراه پسوند یا پیشوندی در متن ظاهر شده‌اند. شما باید هسته‌ی اصلیِ آن واژه را در جعبه جستجو کنید تا به نزدیک‌ترین پاسخ برسید. اگر واژه‌ای را در فرهنگ لغت پیدا نکردید، در بخش دیدگاه‌ها گزارش دهید. با سپاس از همکاری شما.

    جستجوی واژه

    لیست واژه‌ها (تعداد کل: 36,098)

    آ

    (حر.) «آ» یا «الف ممدوده» نخستین حرف از الفبای فارسی ؛ اولین حرف از حروف ابجد، برابر با عدد "۱".


     

     

     

    شعر از همه عالم کران خواهم گزید اثر کیست؟

    این شعر اثر خاقانی است.

     

    به مطلب امتیاز دهید!

    میانگین امتیازات ۵ از ۵

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    The maximum upload file size: 20 مگابایت. You can upload: image, audio, video, document, spreadsheet, interactive, text, archive, code, other. Drop file here

    chat