گمشده

شعر گمشده فروغ فرخزاد

Loadingذخیره در لیست علاقه‌مندی
شعر گمشده فروغ فرخزاد
بعد از آن دیوانگی ها ای دریغ
باورم ناید که عاقل گشته امگوییا (او) مُرده در من کاینچنین
خسته و خاموش و باطل گشته ام

هر دم از آیینه می پرسم ملول
چیستم دیگر ، به چشمت چیستم ؟

لیک در آینه می بینم که ، وای
سایه ای هم زآنچه بودم نیستم

همچو آن رقاصهٔ هندو به ناز
پای می کوبم ولی بر گور خویش

وه که با صد حسرت این ویرانه را
روشنی بخشیده ام از نور خویش

ره نمی جویم به سوی شهر روز
بی گمان در قعر گوری خفته ام

گوهری دارم ولی آن را ز بیم
در دل مردابها بنهفته ام

می روم … اما نمی پرسم ز خویش
ره کجا … ؟ منزل کجا …؟ مقصود چیست ؟

بوسه می بخشم ولی خود غافلم
کاین دل دیوانه را معبود کیست

(او) چو در من مرد ، نا گه هر چه بود
در نگاهم حالتی دیگر گرفت

گوییا شب با دو دست سرد خویش
روح بی تاب مرا در بر گرفت

آه … آری … این منم … اما چه سود
(او) که در من بود ، دیگر نیست ، نیست

می خروشم زیر لب دیوانه وار
(او) که در من بود ، آخر کیست ، کیست ؟

Picsart 22 11 29 00 14 09 774 KhiufDRqyjJiPyn84qOb8Oj5g4duiGlp
Latest posts by بهار (see all)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

The maximum upload file size: 20 مگابایت. You can upload: image, audio, video, document, spreadsheet, interactive, text, archive, code, other. Drop file here

chat