شعر بر فراز دودهایی نیما یوشیج

شعر بر فراز دودهایی نیما یوشیج

شعر بر فراز دودهایی نیما یوشیج

 

بر فراز دودهایی که ز کشت سوخته برپاست

وز خلال کوره ی شب

مژده گوی روز باران باز خواناست.

و آسمان ابر اندود.

آسمان ابر اندود

(همچنان بالا گرفته)

می برد، می آورد، دندان هر لبخندش افسون زا

اندر او فریاد آن فریاد خوان هرگز ندارد سود.

آسمان ابر اندود.

می ستاند، می دواند، می تپد او را به دل تصویر از رویای طوفان چه وقتش

از شمار لحظه های خود نمی کاهد

بر شمار لحظه های خود نخواهد لحظه ای افزود.

اعتنایی نیست اگر مژده گوی روز باران را.

بر فراز دودهایی که زشت سوخته برپاست.

مژده گوی روز باران باز خواناست.

1328

قالب شعر: نیمایی

 

کتاب‌های نیما یوشیج را از دست ندهید:

 

مجموعه کامل اشعار نیما یوشیج
مجموعه کامل اشعار نیما یوشیج

 

درباره هنر شعر و شاعری نیما یوشیج
درباره هنر شعر و شاعری نیما یوشیج

 

یادداشت های روزانه نیما یوشیج
یادداشت های روزانه نیما یوشیج

برای مشاهده ی تمام « کتاب های نیما یوشیج » اینجا کلیک کنید

 

شعر بر فراز دودهایی نیما یوشیج
برفراز دودهایی نیما یوشیج
بر فراز دودهایی که ز کشت سوخته برپاست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *